Spółdzielnia Mieszkaniowa a upadłość konsumencka

Co do zasady tak. Zaległości czynszowe i opłaty eksploatacyjne podlegają oddłużeniu na ogólnych zasadach. Rejestr KRZ zawiera 286 rozstrzygnięć w sprawach z udziałem spółdzielni mieszkaniowych; w 94% z nich sąd ustalił plan spłaty. Umorzenie obejmuje długi powstałe przed ogłoszeniem upadłości — bieżące opłaty (np. czynsz, prąd, składki, abonament) trzeba regulować na bieżąco. Umorzenie nie obejmuje m.in. alimentów, grzywien, obowiązku naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem ani długów, które dłużnik umyślnie pominął we wniosku, jeśli wierzyciel nie uczestniczył w postępowaniu — dlatego trzeba ujawnić wszystkie zobowiązania, także drobne.

Egzekucje skierowane do majątku wchodzącego do masy upadłości są z mocy prawa zawieszane z dniem ogłoszenia upadłości, a po uprawomocnieniu się tego postanowienia — umarzane. Od tej chwili wierzyciel co do zasady dochodzi należności wyłącznie przez zgłoszenie wierzytelności w postępowaniu upadłościowym. Telefony i pisma windykatorów tego nie zmieniają — o dalszym losie długu (plan spłaty albo umorzenie) decyduje sąd.

W sprawach z udziałem spółdzielni mieszkaniowych sąd najczęściej ustalał plan spłaty na 36 miesięcy (dane z 112 spraw) — tyle wynosi maksimum w zwykłej sprawie. W co czwartej sprawie plan ustalono na 51 miesięcy lub dłużej. Plan od 36 do 84 miesięcy sąd ustala, gdy stwierdzi, że dłużnik doprowadził do niewypłacalności umyślnie lub przez rażące niedbalstwo. Przy późniejszej zmianie planu okres może zostać wydłużony.

Typowa (medianowa) wierzytelność spółdzielni mieszkaniowych to 23 379 zł; w połowie spraw mieściła się między 8 840 zł a 49 040 zł (dane z 221 spraw). Całe zadłużenie dłużnika wynosiło w tych sprawach typowo 159 800 zł.